Kiedy kierowca jest pracownikiem delegowanym według Dyrektywy (UE) 2022/1057?

Dyrektywy (UE) 2020/10572 określa zasady szczególne w odniesieniu do Dyrektywy 96/71/EC3 oraz do Dyrektywy 2014/67/EU4, z których obie są aktami prawnymi dotyczącymi klasyfikowania pracowników w ramach świadczenia usług. Rozróżnia on rodzaje operacji transportowych, do których powinny mieć zastosowanie przepisy dotyczące delegowania, oraz te, do których nie powinny mieć zastosowania przepisy dotyczące delegowania. Ogólnym kryterium takiego rozróżnienia jest stopień powiązania z terytorium przyjmującego państwa członkowskiego.

Dokładniej rzecz ujmując, z Dyrektywy (UE) 2020/1057 wynika, że kierowcy wykonujący przewozy w państwach członkowskich innych niż państwo członkowskie, w którym pracodawca kierowcy ma swoją siedzibę, są delegowani do wykonywania następujących czynności:

1. operacje międzybranżowe – rozumie się przez to operacje transportowe wykonywane między dwoma Państwami Członkowskimi lub między Państwem Członkowskim a państwem trzecim, z których żadne nie jest państwem siedziby operatora wykonującego te operacje;
2. przewozy kabotażowe – rozumiane jako krajowe przewozy zarobkowe wykonywane tymczasowo na terytorium państwa członkowskiego przez przewoźnika mającego siedzibę w innym państwie członkowskim.

Kierowca nie jest uznawany za delegowanego podczas wykonywania:

1. 1. międzynarodowych dwustronnych operacji transportowych – rozumianych jako operacje transportowe na podstawie umowy transportowej z państwa członkowskiego, w którym przewoźnik ma siedzibę (państwa członkowskiego prowadzenia działalności) do innego państwa członkowskiego lub do państwa trzeciego, lub z innego państwa członkowskiego lub państwa trzeciego do państwa członkowskiego prowadzenia działalności;
   2. ograniczone dodatkowe czynności załadunku i/lub rozładunku (tj. operacje międzybranżowe, jak opisano powyżej) przeprowadzane w kontekście operacji dwustronnych w państwach członkowskich lub państwach trzecich, przez które przejeżdża kierowca;
   3. tranzyt przez terytorium państwa członkowskiego bez prowadzenia jakiejkolwiek działalności polegającej na załadunku lub rozładunku;
   4. początkowy lub końcowy etap operacji transportu kombinowanego, zgodnie z definicją zawartą w dyrektywie Rady 92/106/EWG13, w przypadku gdy sam odcinek drogi składa się z dwustronnej operacji transportu międzynarodowego.