Czym jest, a czym nie jest czas pracy kierowców?

Każdy pracownik zatrudniony w firmie transportowej na stanowisku kierowcy podlega ewidencji czasu pracy. Aby umożliwić rzetelne naliczenie wynagrodzenia, wprowadzono ogólne zasady wyjaśniające, co jest, a co nie jest zaliczane do okresu czasu pracy. Dzięki temu każdy kierowca wie, jakie obowiązki powinien wykonywać, by móc otrzymać za nie pieniądze. Sprawdź, czy wiesz już wszystko na temat: czas pracy kierowców.

Akty prawne, które wyjaśniają czym jest czas pracy kierowców

To dość szerokie pojęcie zostało omówione w kilku aktach prawnych. By rzetelnie wykonywać swoje obowiązki, pracodawca jest zobowiązany do znajomości ich wszystkich. Najważniejszym jest Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 marca 2002 roku, według której czas pracy kierowców oznacza okres od rozpoczęcia do zakończenia pracy, w którym to pracownik wykonujący czynności mające bezpośredni związek z przewozem znajduje się na swoim stanowisku. W tym okresie pracownik jest do dyspozycji pracodawcy, wykonuje swoje obowiązki, czyli wszelkie czynności mające związek z przewozem w transporcie drogowym. 

Czynności te w szczególności obejmują:

  • kierowanie, załadunek, rozładunek i nadzór,
  • pomaganie pasażerom we wsiadaniu i wysiadaniu,
  • sprzątanie i konserwację techniczną,
  • każdą inną pracę podejmowaną w celu wykonania zadania służbowego lub zmierzającą do zapewnienia bezpieczeństwa pojazdu, jego ładunku i pasażerów,
  • formalności związane z policją, inspektorami, cłem itd.

Inne źródła prawa, które trzeba znać

Artykuł 9 Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady z 15 marca 2016 roku doprecyzowuje, że czas pracy kierowcy obejmuje także czas spędzony na dojeździe do miejsca postoju pojazdu, z którym związane jest wykonywanie jego obowiązków służbowych, jak i powrót do domu. Wyjątkiem, zaliczanym do przerwy, jest okres, w którym kierowca znajduje się na promie lub w pociągu i ma dostęp do koi lub kuszetki. Czas ten określa się jako inna praca.

Tygodniowy czas pracy kierowców

Dyrektywa, o której wspomnieliśmy na początku, wyjaśnia też ile tygodniowo może pracować kierowca. Maksymalnie może to być 60 godzin, ale tylko w wypadku, gdy średni tygodniowy czas pracy nie przekroczy 48 godzin w przyjętym okresie rozliczeniowym nieprzekraczającym 4 miesięcy. Należy pamiętać, że do czasu pracy kierowców wlicza się również 15-minutowe przerwy (tak zwane “śniadaniowe”), jeśli dobowy wymiar czasu pracy przekracza 6 godzin.

Co nie jest zaliczane do czasu pracy?

Jak możesz przeczytać w artykule 7 Ustawy o czasie pracy kierowców, do czasu pracy nie wlicza się:

  • dyżuru, podczas którego nie wykonywano pracy,
  • nieusprawiedliwionych postojów,
  • dobowego nieprzerwanego odpoczynku, 
  • wymaganych przerw w pracy (oprócz przerwy “śniadaniowej”).

Komentarze

Dodaj komentarz