Naruszenia czasu pracy kierowcy – co trzeba wiedzieć?

Przekroczenie czasu pracy kierowcy może wiązać się z pewnymi konsekwencjami. Kierowca nie powinien być on zmęczony, dlatego w transporcie drogowym obowiązują przepisy normujące godziny pracy. Dotyczy to nie tylko kierowców samochodów ciężarowych, ale również autobusów i busów. Podczas kontroli za niestosowanie się do przepisów grożą kary finansowe. Jak można uniknąć przekroczenia czasu pracy? Ile faktycznie może pracować kierowca? Jak uniknąć kar? Odpowiadamy!

Czas pracy kierowców – ewidencja i co wchodzi w jego skład?

Normy dotyczące czasu pracy kierowców w UE reguluje rozporządzenie WE 561/2006, a także ustawa o czasie pracy kierowców. Wliczają się do niego czynności związane z codzienną obsługą pojazdu i przyczep. Załadunek, rozładunek, jak również nadzór nad tymi czynnościami wykonywany przez osoby trzecie. Jest to także związane ogólnie ze spedycją i formalnościami, które jej dotyczą. Do czasu pracy wlicza się także zabezpieczenie towaru oraz pomoc i nadzór nad osobami wsiadający i wysiadającymi przy przewozach osobowych. Nie możesz zapomnieć, że w jego skład wchodzi również czas, w którym pozostajesz w gotowości do pracy, tankowanie czy też czyszczenie pojazdu.

W celu liczenia czasu, w każdym samochodzie ciężarowym czy autobusie muszą być zamontowane tachografy. To urządzenia, które służą do ewidencji czasu pracy i postoju. Kierowcy muszą być wyposażeni w kartę, którą umieszczają od razu, jak zaczynają pracę. Dotyczy to kierowców samochodów o DMC powyżej 3,5 tony, jak również pojazdów przystosowanych do przewozu 9 i więcej osób. Dane zapisywane przez tachograf można kontrolować samemu, ma do niego wgląd pracodawca, jak i służby drogowe.

Dobowy i tygodniowy czas jazdy kierowców

Doba pracownicza, podobnie jak u innych pracowników, wynosi 24 godziny, zaczynając od chwili rozpoczęcia pracy przez kierowcę. Jeśli pojazd prowadzi jeden kierowca, jego dobowy czas jazdy nie może mieć więcej niż 9 godzin. Dwa razy w tygodniu można wydłużyć ten czas do 10 godzin.

Dowolnie nie można również liczyć tygodnia pracy dla kierowców. Zaczyna się on o godzinie 0:00 w poniedziałek oraz kończy o godzinie 24:00 w niedzielę. W tym czasie kierowca nie może przejechać więcej niż 56 godzin. Natomiast przez dwa kolejne następujące po sobie tygodnie, kierowca może prowadzić pojazd maksymalnie do 90 godzin. Jeśli więc w pierwszym tygodniu kierowca wykorzystał swój limit i prowadził pojazd przez 56 godzin, to w kolejnym może wykorzystać tylko 34 godziny jazdy.

Praca w załodze, a czas pracy kierowców

“Doba” pracy załogi składającej się z dwóch kierowców może wynosić maksymalnie 30 godzin. W trakcie takiego cyklu, każdy z prowadzących może jechać przez 9 godzin (2 razy w tygodniu do 10 godzin).

Do pracy załogowej potrzebnych jest przynajmniej dwóch kierowców w celu kierowania tym samym pojazdem. Przez pierwszą godzinę takiej pracy obecność drugiego z kierowców nie jest obowiązkowa. Oczywiście zmiana na inny pojazd w żaden sposób nie wpływa na czas pracy w zespole.

Przerwy w pracy i odpoczynek kierowcy

Przerwy w pracy to nie to samo, co odpoczynek. Zgodnie z prawem pracownik powinien zrobić sobie przerwę, co najmniej 45 minut na każde 4,5 godziny jazdy. 45 minut można rozbić na mniejsze okresy jak przynajmniej 15 minut, a później przynajmniej 30 z zachowaniem tej kolejności. Do Ciebie należy natomiast decyzja, kiedy w trakcie jazdy zaczniesz przerwę. Jeżeli nie wykorzystałeś przerwy przysługującej po 4,5 godzinach jazdy, konieczna jest przerwa po 6 godzinach PRACY, która wynosi 30 lub 45 minut (w zależności od czasu pracy w dobie).

Kierowca ma prawo do dobowego i tygodniowego odpoczynku. Odpoczynek dobowy dzieli się na regularny i skrócony. Regularnym jest odpoczynek wynoszący co najmniej 11 godzin. Można go również odebrać w formie dzielonego odpoczynku dziennego: przynajmniej 3 godziny i później przynajmniej 9 godzin (z zachowaniem tej kolejności). Maksymalnie trzy razy pomiędzy dwoma odpoczynkami tygodniowymi możesz skrócić czas odpoczynku dobowego do przynajmniej 9 godzin.

Odpoczynek tygodniowy ma także dwa warianty. Regularny to nie mniej niż 45 godzin, natomiast odpoczynek skrócony, to przynajmniej 24 godziny.

Przekroczenia czasu pracy, a kary w zawodzie kierowcy?

Najlepszym sposobem uniknięcia kar za łamanie czasu pracy jest przestrzeganie go, jego skrupulatna ewidencja i rozliczanie. Nie warto również próbować manipulować odczytami z tachografu. Kierowcy powinni mieć odpowiednią wiedzę na ten temat, znać prawa i obowiązki i odpowiednio je stosować. Kontrole mogą zdarzyć się nie tylko na drodze, ale również u pracodawcy. Należy więc profesjonalnie prowadzić ewidencję i w tym celu powierzyć ją firmie zewnętrznej lub samodzielnie korzystać z odpowiedniego oprogramowania. Kary jakie Cię dotyczą, to zakres od 50 zł do 12 tysięcy złotych. Natomiast wykrycie nieprawidłowości u pracodawcy to kwoty rzędu 15-40 tysięcy złotych.

Wpis manualny to podstawowy obowiązek, który kierowca ma do wypełnienia. Każdy jednak popełnia błędy i można przeoczyć jego wykonanie. Wpis manualny zastąpić może zaświadczenie o nieprowadzeniu pojazdu. Czym jest tak zwana urlopówka dla kierowcy? Z jakimi konsekwencjami wiąże się jej brak? W jakich sytuacjach nie jest ona potrzebna? O tym w dzisiejszym wpisie.

Urlopówka – czym jest dla kierowcy?

Urlopówka, czy inaczej weekendówka, to tak naprawdę zaświadczenie o nieprowadzeniu pojazdu. Kierowca musi mieć takie zaświadczenie, gdy na wykresówkach i kartach kierowcy nie ma wypisanej aktywności. Kierujący podczas kontroli na drodze musi udokumentować swoją aktywność w ciągu poprzedzającym 28 dni i w dniu bieżącym, w którym jest kontrola. W tym okresie musi być zachowana ciągłość danych – na karcie kierowcy lub na urlopówkach nie może zostać pominięta nawet minuta.

W sytuacji, gdy zaczynasz pracę jako nowo zatrudniony kierowca, bezwzględnie należy Ci wystawić urlopówkę od dnia zatrudnienia od godziny 0:00 do chwili wyjazdu, gdy nie prowadziłeś pojazdu. Na druku jest też rubryka nr 11, w której wpisujesz dzień zatrudnienia, co ułatwi kontrolerom stwierdzenie od kiedy podlegasz kontroli. Jeśli zaś jesteś kierowcą zmieniającym pracodawcę, powinieneś mieć kopie wykresówek, zapisy na karcie kierowcy i zaświadczenia o nieprowadzeniu, żeby udokumentować, co robiłeś w poprzednich 28 dniach.

Urlopówka kierowców w przypadku odpoczynku dziennego czy tygodniowego?

W przypadku odpoczynku tygodniowego odbieranego poza pojazdem, powinieneś go udokumentować za pomocą wpisu manualnego – przy pierwszym zalogowaniu do tachografu po powrocie z odpoczynku. Tak jak wspominaliśmy, jeśli o tym zapomnisz, możesz wspomóc się “urlopówką”.

Jeśli odpoczywasz w kabinie pojazdu, powinieneś zarejestrować odpoczynek na karcie kierowcy z automatu. W razie inspekcji na trasie będziesz musiał pokazać zapis z tachografu. Musisz przy tym pamiętać, że dla wykresówki (tachografu analogowego), kierowca zobowiązany jest odręcznie odnotować odpoczynek, rysując go na odwrocie wykresówki, jeżeli jest ryzyko, iż będzie ona dłużej w tachografie niż 24 godziny.

Okres urlopu oraz zwolnienia lekarskiego, a urlopówka kierowcy

Za okres urlopu czy zwolnienia jesteś zobowiązany posiadać urlopówkę. Możesz oczywiście posiadać wpis manualny, ale inspektorzy i tak będą wymagali od Ciebie zaświadczenia o nieprowadzeniu. Podyktowane jest to przepisami rozporządzenia nr 165/2016, które wyraźnie mówi o tym, że wpis manualny może dotyczyć jedynie okresów dyspozycyjności, innej pracy albo odpoczynku kierowcy. Urlop ani przebywanie na zwolnieniu lekarskim nie jest zatem okresem odpoczynku w myśl tych przepisów. To samo w tej sprawie mówi art. 31 ustawy o czasie pracy kierowców.

Jak wygląda zaświadczenie zwane urlopówką?

Urlopówka powinna zostać wypełniona komputerowo lub maszynowo łacińskimi znakami i podpisana przed rozpoczęciem podróży. Jako kierowca masz obowiązek potwierdzić własnoręcznym podpisem dane tam zawarte. Wystawia ją jedynie przedsiębiorca na specjalnym do tego druku o ustalonym prawnie wzorze.

Zaświadczenie takie musi zawierać:

-nazwę firmy
-dokładny adres
-dane kontaktowe
-adres e-mail
-imię i nazwisko oraz stanowisko osoby wystawiającej
-imię i nazwisko kierowcy
-data urodzenia kierowcy
-numer prawa jazdy
-numer dowodu osobistego albo paszportu
-data zatrudnienia kierowcy
-okres, jakiego dotyczy zaświadczenie (godziny i dni rozpoczęcia oraz zakończenia)
-wskazanie przyczyn nieposiadania wykresówek, nieużywania karty kierowcy czy niewykonania wydruków z tachografu cyfrowego
-miejsce wystawienia
-datę wystawienia
-podpis pracodawcy czy podmiotu lub osoby reprezentującej podmiot, dla którego pracuje kierowca

Zobacz film na YouTube

Kup nagranie z webinaru – Rozliczanie nadgodzin kierowców przykładzie programu 4Trans

29 lipca bieżącego roku ukazał się projekt Ustawy o Zmianie Ustawy o Transporcie Drogowym. Jego zadaniem jest dostosowanie polskiego prawa krajowego do przepisów Pakietu Mobilności oraz wykonanie wyroku Trybunału Konstytucyjnego w sprawie diet i ryczałtów za nocleg. Czym jest Pakiet Mobilności i czego mogą się spodziewać przedsiębiorcy związani z transportem drogowym po projekcie nowej ustawy?

Czym jest Pakiet Mobilności?

Pakiet Mobilności jest zbiorem propozycji przepisów. Ma za zadanie dokonanie regulacji transportu drogowego na terenie całej Unii Europejskiej. Został przegłosowany 8 lipca 2020 roku, a 31 lipca jego przepisy opublikowano. Pierwsze zmiany zaczęły obowiązywać już miesiąc później, a kolejne będą wprowadzane stopniowo. Dotyczą kwestii technicznych, delegowania pracowników, a także regulują czas pracy kierowców. Założenia Pakietu Mobilności zmieniają obowiązujące przepisy dotyczące trzech aspektów działania przedsiębiorstw transportowych:

  1. Czas pracy oraz tachograf

Ten aspekt dotyczy zarówno czasu jazdy, jak i odpoczynku kierowców. Ponadto określa szczegółowo kwestie związane z wymaganą budową oraz obsługą tachografu.

  1. Delegowanie kierowców

Reguluje kwestię delegowania kierowców i zapewniania im płacy minimalnej.

  1. Dostęp do rynku pracy

Określa zasady działalności transportowej na terenie całej Unii Europejskiej.

Nowe regulacje, pomimo iż nie są aktem prawnym, wprowadzają zmiany, które w znacznym stopniu wpłyną na sytuację polskich firm transportowych. Przedsiębiorcy obawiają się znacznych utrudnień w świadczeniu usług na terenie Unii Europejskiej, biorących się ze wzrostu kosztów i zmniejszenia konkurencyjności polskich firm.

Jakie przykładowe zmiany wprowadził Pakiet Mobilności w 2020 roku? 

Pakiet Mobilności zakłada stopniowe wprowadzanie zmian w usługach transportowych. Pierwsze z nich weszły w życie 20 sierpnia 2020 roku. Dotyczą głównie czasu jazdy i odpoczynku kierowców. Między innymi pojawiły się następujące zapisy:

  1. Obowiązek powrotu kierowcy do miejsca zamieszkania lub bazy co 4 tygodnie. Pracownik powinien przebywać tam przez co najmniej 45 godzin.
  2. Zmiana reguł dotyczących odpoczynków skróconych. Kierowca międzynarodowy może odbyć dwa skrócone tygodniowe okresy odpoczynku z rzędu, jeśli spełni szereg warunków, które zostaną należycie udokumentowane.
  3. Zakaz odbierania regularnych odpoczynków tygodniowych w kabinie pojazdu. To obostrzenie dotyczy również postojów trwających ponad 45 godzin (np. z powodu odbieranej rekompensaty). Zakłada również, że odpoczynek powinien odbywać się w miejscu przyjaznym dla wszystkich płci i być wyposażony w zaplecze sanitarne i sypialne.
  4. Kierowca może przedłużyć dzienną lub tygodniową jazdę o maksymalnie 1 lub 2 godziny podczas powrotu do bazy lub do domu na odpoczynek tygodniowy. Musi jednak udokumentować odstępstwo od przepisów. W przypadku wydłużenia o dwie godziny, kierowca przed skorzystaniem z tego odstępstwa musi odebrać 30 minut dodatkowej przerwy i wrócić na regularny odpoczynek tygodniowy (przynajmniej 45-godzinny).

Jakie zmiany czekają firmy transportowe w 2022 roku?

Pakiet Mobilności zakłada kolejne zmiany, które wejdą w życie od 2 lutego 2022 roku. Większość z nich ma kluczowe znaczenie dla polskich przewoźników.

Wyliczanie wynagrodzenia minimalnego

Od 2 lutego kierowcy będą podlegać nowej dyrektywie o delegowaniu pracowników. Zgodnie z jej założeniami zatrudnieni otrzymają pełne wynagrodzenie minimalne, odpowiadające kwotom kraju, w którym wykonują usługę. Zmiana dotyczy wszystkich przejazdów kabotażowych, kiedy kierowca polskiej firmy przewozi towar na terenie innego kraju lub z jednego kraju unijnego do drugiego, przy czym żaden z nich nie jest siedzibą przewoźnika. Wyjątkiem są przejazdy tranzytowe i transport bilateralny z Polski i do Polski.

Czego mogą spodziewać się przedsiębiorcy?

Niewątpliwie koszty utrzymania kierowców wzrosną. Każda firma transportowa powinna być na to gotowa, zwłaszcza, że trzeba będzie bardzo skrupulatnie wyliczać, ile dopłacić kierowcy do wynagrodzenia. Jeśli przewoźnicy nie spełnią swoich obowiązków, będą podlegać karze, a nawet może dojść do zawieszenia ich licencji.

Projekt polskiej ustawy o transporcie drogowym wzbudza wątpliwości

Rządowe Centrum Legislacji opublikowało w związku z Pakietem Mobilności projekt Ustawy o Zmianie Ustawy o Transporcie Drogowym. Jego treść wywołała liczne kontrowersje i falę krytyki, zwłaszcza ze strony organizacji reprezentujących środowisko pracodawców transportu drogowego. Deklarują, że wbrew przepisom ustawy o Radzie Dialogu Społecznego, nie skonsultowano z nimi zawartości tego projektu. Reprezentują wspólne stanowisko, podkreślając, że projekt ustawy nie zawiera rozwiązań, które mogłyby w jakikolwiek sposób pomóc polskim przedsiębiorcom, co więcej mogą skomplikować ich sytuację finansową.

Ustawa o transporcie drogowym nie wspiera polskich przewoźników?

Pakiet Mobilności uderzy w polskich przewoźników, a w konsekwencji może ich nawet wyprzeć z unijnego rynku. Niestety projekt polskiej ustawy nie łagodzi wzrostu kosztów pracy w zakresie przewozów międzynarodowych, które wejdą w życie od 2 lutego 2022 roku. Co więcej, wydatki dodatkowo wzrosną w związku ze zmianami ustawy o czasie pracy kierowców. Takie rozwiązanie uderzy zwłaszcza w przewoźników zatrudniających pracowników na umowę o pracę i utrudni działanie przedsiębiorstw transportowych. W konsekwencji może to prowadzić do wielu zmian na rynku pracy i uderzy zarówno w przedsiębiorców, jak i samych kierowców. Wśród najczęściej wzmiankowanych zagrożeń, wymienia się:

– przenoszenie działalności gospodarczej do innych państw członkowskich o bardziej zachęcających regulacjach,

– upadłość lub ograniczanie prowadzonej działalności,

– przekształcanie umów o pracę na B2B,

– likwidację licznych miejsc pracy.

Nie wszystko jednak stracone. Przedsiębiorcy mają 30 dni na zgłaszanie swoich uwag do Ministerstwa Infrastruktury.

Zobacz film na YouTube

Kup nagranie z webinaru – Pakiet mobilności zmiany sierpień 2020 na przykładzie programu 4Trans

W czerwcu 2021 roku na państwowych odcinkach dróg płatnych, zarządzanych przez Generalną Dyrekcję Dróg Krajowych i Autostrad, uruchomiony został system poboru opłat e-TOLL. Obowiązek jego stosowania objął zmotoryzowanych, kierujących pojazdami lub zespołami pojazdów o dopuszczalnej masie całkowitej powyżej 3,5 tony, a także autobusami niezależnie od ich masy. 30 września, poprzedni system viaTOLL zostanie całkowicie wygaszony. Czytaj dalej i dowiedz się, jak dostosować swoją flotę do nowych wymagań.

Kogo dotyczą zmiany w systemie poboru opłat?

Nowy system płatności jest obowiązkowy dla pojazdów lub zespołów pojazdów o dopuszczalnej masie całkowitej powyżej 3,5 tony, ale poniżej 12 ton i obejmuje:

– samochody osobowe z przyczepą,

– mikrobusy do 9 miejsc z przyczepą

– ciągniki siodłowe z naczepą i bez naczepy

– samochody dostawcze.

Dotyczy także pojazdów o dopuszczalnej masie całkowitej co najmniej 12 ton, takich jak:

– samochody ciężarowe,

– samochody ciężarowe z przyczepą,

– ciągniki siodłowe z naczepą.

Do korzystania z e-TOLL są także zobowiązani kierowcy autobusów lub autokarów z liczbą miejsc powyżej dziewięciu, niezależnie od masy pojazdu.

Czym jest system e-TOLL?

System e-TOLL to nowe rozwiązanie, którego zadaniem jest realizowanie poboru opłat za przejazd po płatnych odcinkach dróg krajowych. Opiera się na pozycjonowaniu pojazdu za pomocą technologii satelitarnej i wirtualnych bramownic. Zmotoryzowani mogą wybrać dogodny dla siebie sposób przekazywania informacji o swoim położeniu. Do wyboru mają kilka możliwości:

– darmową aplikację, którą wystarczy zainstalować na dowolnym urządzeniu mobilnym,

– lokalizator fabrycznie montowany w pojeździe (ZSL),

– urządzenie pokładowe (OBU).

OBU (Urządzenie pokładowe)

OBU umożliwia naliczanie należnej opłaty za przejazd płatnymi drogami, zarządzanymi przez GDDKiA. Wymaga zarejestrowania się w systemie i przypisania urządzenia pokładowego do wybranego pojazdu. Za pośrednictwem transmisji danych przesyła dane geolokalizacyjne do systemu e-TOLL, określając tym samym wysokość należności.

ZSL (Zewnętrzne Systemy Lokalizacyjne)

Urządzenie ZSL pozwala na uruchomienie usługi e-TOLL. Podobnie jak OBU wymaga rejestracji w systemie i przypisania do konkretnego pojazdu, w którym jest zainstalowane.

Lista dostawców OBU i ZSL

Na stronie Ministerstwa Finansów znajdziesz pełną listę operatorów urządzeń OBU i ZSL, które zostały dopuszczone do użytku.

Odlicz urządzenie od podatku

Od 29 czerwca bieżącego roku możesz dostać ulgę na zakup urządzeń OBU i ZSL. Odliczysz od dochodu zarówno koszty nabycia, jak i ich utrzymania. Maksymalna wysokość ulgi to 500 zł netto na każdy pojazd, pod warunkiem, że do końca 2021 roku wykonasz przejazd i zapłacisz za niego elektronicznie.

Jak przebiega rejestracja w systemie e-TOLL?

Nowy system opłat ma być znacznym ułatwieniem dla kierowców. Nie wymaga podpisywania umowy, jak to miało miejsce w przypadku starego rozwiązania. Wystarczy, że zarejestrujesz się w systemie przez internet. W tym celu skorzystaj z profilu zaufanego, uwierzytelnienia poprzez bankowość elektroniczną lub użyj danych podatkowych z ubiegłego roku. Pamiętaj o uzupełnieniu danych pojazdu, którym zamierzasz się poruszać po płatnych drogach. Część parametrów uzupełni się automatycznie po podaniu numeru VIN. Jeśli masz już aplikację i sparowane z pojazdem urządzenie pozycjonujące, możesz rozpocząć jazdę.

Jak pobierana jest płatność w systemie e-TOLL?

Do wyboru masz dwie możliwości. Możesz opłacić wszystkie naliczone kwoty po upływie określonego czasu rozliczeniowego albo zdecydować się na formę przedpłaty. Wystarczy, że po rejestracji powiążesz z kontem kartę płatniczą i ustalisz próg minimalnej kwoty doładowania. Jeśli zostanie przekroczona, system automatycznie doładuje kolejną sumę z karty płatniczej, kredytowej albo flotowej. Dzięki temu na koncie e-TOLL zawsze będzie wystarczająca ilość środków, która pokryje opłaty za przejazdy. Unikniesz tym samym problemów, a także kar za niewniesienie opłaty. Jeśli do jednego konta masz przypisane kilka pojazdów, możesz je rozliczyć razem lub, w razie potrzeby, osobno.

Wady nowego systemu e-TOLL

Z założenia system e-TOLL zastępujący dotychczasowy viaTOLL ma być ułatwieniem dla zmotoryzowanych. Nie jest jednak wolny od wad. Rozpoczynając jazdę płatnym odcinkiem drogi krajowe i korzystasz z aplikacji, to musisz pamiętać o uruchomieniu systemu, a także o wyłączeniu go w momencie zakończenia jazdy. Jeśli zapomnisz wyłączyć aplikację po zjechaniu z płatnego odcinka, system będzie dalej przekazywał informację o podróży, ale przestanie naliczać opłaty.

Dane GPS pobierane są co 5 sekund i wysyłane co minutę. Jeśli praca systemu zostanie przerwana na ponad 15 minut, bo rozładuje się telefon lub zaniknie sygnał GPS, będziesz zobowiązany do opuszczenia płatnej drogi najbliższym zjazdem. W innym przypadku grozi Ci kara o wysokości 1500 zł dla pojazdów ciężarowych lub 500 zł dla lekkich pojazdów.

Jakie zmiany czekają wszystkich zmotoryzowanych na autostradach?

W grudniu 2021 roku znikną bramki manualnego poboru opłat na płatnych odcinkach dróg krajowych zarządzanych przez GDDKiA. Zmiany dotyczą odcinków Wrocław-Sośnica, a także Konin-Stryków. Od tego czasu wszyscy kierowcy, także aut osobowych i motocykli, będą zobowiązani do korzystania z nowego systemu płatności e-TOLL.

Poprawność przekazywanych danych będą również monitorować kamery z możliwością odczytu numerów rejestracyjnych. Kierowcy, którzy nie wniosą należnej opłaty, otrzymają karę pocztą lub zostaną zatrzymani przez patrol.

Będzie także możliwość zakupu jednorazowego biletu na przejazd płatnym odcinkiem autostrady. Pozwoli to uniknąć rejestrowania konta, przekazywania danych o pojeździe i instalowania dodatkowego urządzenia

Zobacz film na YouTube

Kup nagranie z webinaru – Rozliczanie nadgodzin kierowców na przykładzie programu 4Trans

Ceny paliw ciągle rosną, a z nimi pozostałe wydatki. Warto więc szukać oszczędności, tam, gdzie to możliwe, np. podczas jazdy. Każdy kierowca ma swoje nawyki, jednak nie zawsze są one korzystne z ekonomicznego punktu widzenia. Dlatego dobrze jest przyjrzeć się dokładnie własnemu stylowi jazdy, porównać go z zasadami eco drivingu i wyciągnąć wnioski na przyszłość.

Czym jest eco driving?

Najprościej mówiąc eco driving, jest sposobem na ekonomiczną jazdę. To technika, która polega na prowadzeniu samochodu w taki sposób, aby zużywał jak najmniej paliwa. Korzystnie wpływa to zarówno na środowisko (ograniczona liczba spalin), jak i zawartość portfela. A wszystko to dzięki zastosowaniu się do kilku prostych zasad. Nie ma w nich nic skomplikowanego – każdy kierowca może się do nich łatwo dostosować. Na początek wystarczą tylko chęci i odrobina samodyscypliny. Uprzedzając Twoje pytanie – nie, ekojazda wcale nie oznacza wolniejszej jazdy. Choć często bywa z nią mylnie utożsamiana. Jazda zgodnie z zasadami eco drivingu powinna być przede wszystkim płynna i dobrze przemyślana.

Jak jeździć ekonomicznie? 10 zasad eco drivingu

Oto jest pytanie. Odpowiedź na nie tkwi w odpowiednio wypracowanej i przemyślanej technice prowadzenia pojazdu. Być może część z poniższych zasad już znasz. W każdym razie nie zaszkodzi trochę odświeżyć wiedzy. Z pewnością wdrażając je w życie, zarówno Ty, jak i Twoi pasażerowie, szybko zauważycie różnicę w komforcie jazdy. Co więcej, Twój samochód również będzie Ci wdzięczny

1. Utrzymuj obroty silnika na odpowiednim poziomie

Zadbaj, aby podczas jazdy silnik utrzymywał obroty na optymalnym poziomie. Zwykle ich zakres oznaczony jest na obrotomierzu zielonym kolorem. W komputerze pokładowym natomiast możesz go określić przy pomocy ekonomizera lub wskazań chwilowego zużycia paliwa. 

2. Hamuj silnikiem

Wielu kierowców nie zdaje sobie sprawy, jak istotne jest tzw. hamowanie silnikiem. Nie tylko dla oszczędności zużycia paliwa, ale również wydłużenia żywotności podzespołu hamowania. Tę technikę powinno się wykorzystywać w miarę zbliżania się do skrzyżowań i świateł. Należy stopniowo wytracać prędkość, wspomagając się redukcją biegów. Nie powinno się natomiast nadużywać sprzęgła i praktykować jazdy na jałowym biegu, tzw. luzie.

3. Sprawnie zmieniaj biegi

Podczas jazdy należy pamiętać, aby zmiana biegów następowała możliwie najpłynniej. Nie warto przeciągać jazdy na niższym przełożeniu, mimo że podwyższone obroty silnika wyraźnie sugerują jego zmianę. Co więcej, przełączając bieg, powinno się robić to jak najszybciej, aby nie tracić niepotrzebnie paliwa na jałową pracę. Wskazane jest, aby samo włączanie wyższego biegu wykonywać najpóźniej przy 2000 obr./min w przypadku silnika Diesla oraz 2500 obr./min w silniku benzynowym. Oczywiście, jeśli Twój samochód wyposażony jest w automatyczną skrzynię biegów, to sprawa jest ułatwiona – zmiana biegów odbywa się samoistnie.

4. Ruszaj szybko, przyspieszaj dynamicznie

Współcześnie samochody nie wymagają już rozgrzewania silnika, tak jak bywało to w starszych modelach. Po zapłonie silnik zaczyna natychmiast pracować, a Ty nie musisz czekać, aż się „rozrusza” a tym samym marnować paliwa. Dlatego po przekręceniu kluczyka w stacyjce, nie powinieneś się ociągać, tylko ruszać zdecydowanie.

Zasady eco drivingu zalecają podobne postępowanie podczas przyspieszania. Czas rozpędzania pojazdu do pożądanej prędkości powinien być więc jak najkrótszy. W miarę możliwości również manewry wykonuj dość dynamicznie, np. wyprzedzanie (oczywiście, zachowując przy tym reguły bezpieczeństwa). We wszystkim należy zachować jednak umiar. Nie wciskaj pedału gazu do oporu – rób to z wyczuciem.

5. Gaś silnik na postoju

O ile nie jest to konieczne, nie zatrzymuj samochodu, ponieważ na ruszenie zużywa on około 20 % więcej energii niż na przyspieszenie. Jednak w pewnych sytuacjach, jeśli samochód nie ma systemu start-stop, to zgaszenie silnika jest korzystne z ekonomicznego punktu widzenia. Na przykład, gdy stoisz przed przejazdem kolejowym, w potężnym korku czy w długiej kolejce na stacji benzynowej warto zgasić silnik, aby nie pracował na darmo. 

6. Obserwuj sytuację na drodze

Miej oczy szeroko otwarte, szczególnie gdy zbliżasz się do skrzyżowania. Już z daleka obserwuj sygnalizację świetlną. Migający zielony sygnalizator na przejściu dla pieszych powinien być dla Ciebie oznaką, że za niedługo zapali się czerwone światło. Wtedy, aby nie hamować gwałtownie, powinieneś zacząć stopniowo zwalniać.

7. Korzystaj z GPS

Korzystanie z nawigacji w trasie bywa zbawienne, pozwala np. uniknąć korków. Dzięki temu możesz tak zaplanować trasę, aby jazda była optymalna, a jej czas krótszy. Pozwoli Ci to zredukować zużycie paliwa.

8. Zrezygnuj ze zbędnego balastu

Każde dodatkowe obciążenie samochodu jest powodem zwiększenia spalania, ponieważ do osiągnięcia pożądanej prędkości silnik musi użyć więcej mocy. Dlatego nie powinieneś przewozić niepotrzebnych przedmiotów. 

9. Ogranicz korzystanie z klimatyzacji

Jeśli wnętrze samochodu jest mocno nagrzane, przed uruchomieniem klimatyzacji, powinieneś je najpierw przewietrzyć. W ten sposób zmniejszysz największy wydatek energetyczny potrzebny na chłodzenie. Poza tym warto dobrze wybrać miejsce parkowania – w miarę możliwości parkuj w cieniu. Dzięki temu unikniesz wsiadania do „sauny” na kółkach. 

10. Zamknij szyby podczas jazdy

Podczas szybkiej jazdy, otwarte szyby, zmniejszają aerodynamikę pojazdu. Większy opór powietrza powoduje zwiększenie konsumpcji paliwa.

Korzyści płynące z ekologicznej jazdy

Samą definicję eco drivingu mamy już za sobą. Przedstawiliśmy Ci też jego podstawowe zasady. Teraz przyszedł czas na najciekawsze, czyli co będziesz z tego miał.

Jazda zgodnie z zasadami eco drivingu wiąże się z kilkoma niezaprzeczalnymi zaletami. Pierwszą i najwyraźniej odczuwalną jest odciążenie Twojego portfela. Nie tylko z powodu mniejszego zużycia paliwa, ale też rzadszych wizyt w warsztatach samochodowych. Jeżdżąc płynnie, ogranicza się też zużycie części, takich jak skrzynia biegów, hamulce czy opony. Po drugie ekojazda podnosi poziom bezpieczeństwa na drogach. Jazda z optymalną prędkością ogranicza bowiem ryzyko wielu potencjalnie niebezpiecznych incydentów drogowych. Po trzecie jeżdżąc ekonomicznie – jeździsz ekologicznie. Dokładnie mówiąc, produkujesz mniej dwutlenku węgla i przez to działasz na rzecz dobrostanu środowiska naturalnego.

Zobacz film na YouTube

Kup nagranie z webinaru – Wymiar czasu pracy kierowców na przykładzie programu 4Trans

Wytrawni kierowcy z pewnością na drogach widzieli już wiele. Początkujących czeka natomiast wiele niespodzianek. Jedną z nich może być bliskie spotkanie z pojazdem dyplomatycznym. Zastanawiasz się jak go rozpoznać? Najłatwiej zrobić to zerkając w stronę tablicy rejestracyjnej. Najpierw trzeba, jednak wiedzieć, jak wyglądają tablice dyplomatyczne.

Jak rozpoznać tablice dyplomatyczne?

Standardowe tablice rejestracyjne mocowane z przodu i z tyłu każdego pojazdu mają kształt prostokąta, białe tło i czarne napisy, wskazujące, w jakim województwie i powiecie zarejestrowany jest dany pojazd. Czym odróżniają się od nich dyplomatyczne tablice rejestracyjne? Pierwszą rzeczą, która wyraźnie rzuca się w oczy, są ich charakterystyczne kolory – niebieska barwa tła i biel umieszczonych na nich znaków. Ponadto w odróżnieniu od standardowych, wydawanych w Polsce tablic, nie mają po lewej stronie tzw. znaku eurobandu, czyli symbolu UE i PL. Wymiary „niebieskich tablic” są natomiast takie same jak pozostałych rejestracji samochodowych – 520 × 114 mm dla tablic jednorzędowych i 305 × 214 mm dla dwurzędowych. W tym zakresie nie ma, więc zaskoczenia. W Polsce ewidencją tych tablic zajmuje się wojewoda mazowiecki.

Dla kogo przeznaczone są „niebieskie tablice”?

Dyplomatyczne tablice rejestracyjne wydawane są dla pojazdów misji i przedstawicielstw dyplomatycznych, urzędów konsularnych innych państw, organizacji międzynarodowych oraz ich personelu, czyli wszystkich osób korzystających z immunitetów dyplomatycznych.

Jak odczytać oznaczenia z tablic dyplomatycznych?

Oznaczenia każdej polskiej tablicy dyplomatycznej skonstruowane są w ten sam sposób. Na „niebieskich tablicach” zawsze znajduje się oznaczenie województwa, w którym zarejestrowano pojazd. Jako że zajmuje się tym tylko wojewoda mazowiecki, to nietrudno się domyślić, że na wszystkich tablicach jest ta sama litera „W”, która oznacza województwo mazowieckie. Trzy kolejne cyfry są oznaczeniem państwa lub organizacji (warto zauważyć, że kraje nie są ułożone alfabetycznie). Z kolei, ostatnie trzy cyfry określają dokładne przeznaczenie pojazdu.

Kody państw na tablicach dyplomatycznych

Wykaz znaków rejestracyjnych dla obcych przedstawicielstw dyplomatycznych w Polsce udostępniony jest w Wytycznych nr 3 Komendanta Głównego Policji z dnia 13 lipca 2020 r. w sprawie wykonywania przez Policję niektórych czynności w zakresie wykrywania wykroczeń oraz ścigania ich sprawców (Dz. Urz. KGP 2020, poz. 37). Abyś, nie musiał szukać, udostępniamy je poniżej.

 

– 001 – USA

– 002 – Wielka Brytania

– 003 – Francja

– 004 – Kanada

– 005 – Niemcy

– 006 – Niderlandy

– 007 – Włochy

– 008 – Austria

– 009 – Japonia

– 010 – Turcja

– 011 – Belgia

– 012 – Dania

– 013 – Norwegia

– 014 – Grecja

– 015 – Australia

– 016 – Algieria

– 017 – Afganistan

– 018 – Argentyna

– 019 – Brazylia

– 020 – …

– 021 – Egipt

– 022 – Ekwador

– 023 – Finlandia

– 024 – Hiszpania

– 025 – Irak

– 026 – Iran

– 027 – Indie

– 028 – Indonezja

– 029 – Kolumbia

– 030 – Malezja

– 031 – Libia

– 032 – Maroko

– 033 – Meksyk

– 034 – Nigeria

– 035 – Pakistan

– 036 – Portugalia

– 037 – Palestyna

– 038 – Syria

– 039 – Szwecja

– 040 – Szwajcaria

– 041 – Tunezja

– 042 – Tajlandia

– 043 – Wenezuela

– 044 – Urugwaj

– 045 – Peru

– 046 – Jemen

– 047 – …

– 048 – Kongo

– 049 – Izrael

– 050 – …

– 051 – Chile

– 052 – Nuncjatura

– 053 – Korea Południowa

– 054 – Unia Europejska

– 055 – Irlandia

– 056 – Bank Światowy

– 057 – Międzynarodowy Fundusz Walutowy

– 058 – Filipiny

– 059 – Międzynarodowa Korporacja Finansowa

– 060 – RPA

– 061 – OBWE

– 062 – Cypr

– 063 – Kuwejt

– 064 – UNIDO ONZ

– 065 – Rosja

– 066 – Słowacja

– 067 – Czechy

– 068 – Bułgaria

– 069 – Węgry

– 070 – Rumunia

– 071 – Wietnam

– 072 – Serbia

– 073 – Korea Północna

– 074 – Kuba

– 075 – Albania

– 076 – Chiny

– 077 – Mongolia

– 078 – …

– 079 – Kom. Organizacja Współpracy Kolei

– 080 – …

– 081 – Laos

– 082 – Angola

– 083 – Ukraina

– 084 – Europejski Bank Odbudowy i Rozwoju

– 085 – Litwa

– 086 – Białoruś

– 087 – Łotwa

– 088 – Chorwacja

– 089 – Liban

– 090 – Słowenia

– 091 – …

– 092 – Estonia

– 093 – Macedonia Płn.

– 094 – Mołdawia

– 095 – …

– 096 – Armenia

– 097 – Sri Lanka

– 098 – Kazachstan

– 099 – Arabia Saudyjska

– 100 – Gruzja

– 101 – Uzbekistan

– 102 – Org. ds. Migracji (IOM)

– 103 – Nowa Zelandia

– 104 – Azerbejdżan

– 105 – Zakon Maltański

– 106 – Kambodża

– 107 – FRONTEX

– 108 – Luksemburg

– 109 – Bośnia i Hercegowina

– 110 – Panama

– 111 – Katar

– 112 – Malta

Pewnie zauważyłeś, że niektóre oznaczenia pozostają puste. Dlaczego tak jest? Ponieważ kiedyś były przydzielone dyplomatom z konkretnych krajów (lub organizacji), jednak obecnie są nieużywane, np. z powodu zamknięcia ambasad.

Kody określające przeznaczenie pojazdu dyplomatycznego

Znaczenie drugiej trójki cyfr wygląda następująco:

– 001–099 – prywatne pojazdy personelu dyplomatycznego;

– 200–299 – prywatne pojazdy attaché wojskowego;

– 300–499 – prywatne pojazdy personelu niedyplomatycznego;

– 500–501 – służbowy pojazd szefa misji;

– 502–699 – służbowe pojazdy ambasady;

– 700–799 – prywatne pojazdy personelu dyplomatycznego konsulatu generalnego;

– 801 – służbowy pojazd konsula;

– 800, 802–899 – służbowe pojazdy personelu dyplomatycznego konsulatu generalnego;

– 900–999 – służbowe pojazdy konsulatu generalnego.

Dzięki powyższym informacjom, widząc na ulicy pojazd dyplomatyczny, bez trudu ustalisz, kto się nim porusza.

Co oznaczają dodatkowe etykiety na niebieskich blachach?

W przypadku przedstawicielstwa dyplomatycznego obcego państwa na pojeździe musi znaleźć się znak „CD” (fr. Corps diplomatique). Z kolei pojazdy urzędu konsularnego muszą być opatrzone znakiem z literami „CC” (fr. Corps consulaire). Mogą się nimi poruszać kierownicy tych placówek wraz z małżonkami oraz ich personel.

Przywileje pojazdów dyplomatycznych

Dyplomaci mają pewne przywileje. Na drogach cieszą się swoistą nietykalnością. Na przykład, jeśli pojazd, którym się poruszają, naruszy obowiązujące przepisy drogowe, to jedynym, na co pozwalają policji uprawnienia, jest zatrzymanie go do kontroli i poproszenie kierowcy o okazanie dokumentów.

Co znajduje się poza kompetencjami funkcjonariuszy? Wręczenie ewentualnego mandatu, nałożenie punktów karnych, czy przebadanie kierowcy alkomatem. W przypadku, gdy istnieją wyraźne wątpliwości co do jego trzeźwości, policjant może jedynie zasugerować jej sprawdzenie. Kierowca ma jednak prawo się nie zgodzić. Wtedy w obowiązku funkcjonariuszy leży powstrzymanie go od jazdy i powiadomienie o całym zajściu Ministerstwa Spraw Zagranicznych. W radykalnych przypadkach policjant może wsiąść do pojazdu dyplomatycznego i wyjąć kluczyki ze stacyjki.

Takie kontrole zdarzają się jednak bardzo rzadko, ponieważ policjanci nie są uprawnieni także do sprawdzenia stanu technicznego pojazdu. Dlatego nie kwapią się do zatrzymywania pojazdów dyplomatycznych, nawet jeśli zauważą nadużycie lub złamanie przepisów drogowych. Decydują się na to, tylko w przypadku, gdy sytuacja wyraźnie wymaga interwencji. Na ogół tablice dyplomatyczne działają, więc jak płaszcz ochronny czy peleryna-niewidka, chroniące opatrzone nimi pojazdy przed wzrokiem stróżów prawa.

Jak zachować się na drodze, widząc pojazd dyplomatyczny?

Szczerze mówiąc, najrozsądniej jest zachować bezpieczny dystans. Nie trudno odgadnąć, że ewentualny incydent drogowy między Tobą a pojazdem oznakowanym „niebieskimi tablicami” może być powodem wielu nieprzyjemności. I to raczej nie dla pasażerów pojazdu dyplomatycznego. Dobra wiadomość jest jednak taka, że prawdopodobieństwo napotkania w trasie takiego pojazdu jest niewielkie (rośnie w miarę zbliżania się do stolicy).

Zobacz film na YouTube

Kup nagranie z webinaru – Jak przygotować się do kontroli PIP i ITD na przykładzie programu 4Trans

29 lipca 2021 toku opublikowano projekt ustawy o zmianie ustawy o transporcie drogowym oraz niektórych innych ustaw, który ma dostosować polskie prawo krajowe do przepisów Pakietu Mobilności. Obecnie projekt trafił do konsultacji społecznych. Niestety nie zawiera żadnych rozwiązań, które złagodzą drastyczny wzrost kosztów pracy w przewozach międzynarodowych od lutego 2022 roku. 

Jakie zmiany wynikają z projektu?

 

Projekt zakłada wdrożenie zmian w polskich przepisach w odniesieniu do Pakietu Mobilności oraz reguluje kwestie związane z ryczałtami za noce ze względu na wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 24 listopada 2016 roku. 

 

Zmiany przewidziane są w:

  • ustawie o transporcie drogowym
  • ustawie o czasu pracy kierowców
  • ustawie o przewozie towarów niebezpiecznych
  • ustawie o tachografach

Co dokładnie może się zmienić dla firm transportowych?

1. Zmiany dotyczące wynagrodzeń kierowców:

  • brak diet oraz ryczałtów za noclegi
  • dyżur nie będzie zaliczany do płacy minimalnej
  • konieczność tworzenia harmonogramu dla przewozu rzeczy
  • brak zwolnienia z obowiązku tworzenia ewidencji czasu pracy dla kierowców pracujących w systemie zadaniowym lub otrzymujących ryczałty za pracę w porze nocnej oraz nadgodzinach
  • usunięcie indywidualnego rozkładu czasu pracy z ustawy o czasie pracy kierowców

2. Zmiany w taryfikatorach:

  • dodanie naruszenia dotyczącego obowiązku dokumentowania powrotu kierowców – firma 1500 zł, zarządzający transportem 500 zł (dla każdego kierowcy).
  • dodanie naruszenia dotyczącego dopuszczenia do wykorzystywania przez kierowcę w pojeździe lub w miejscu zakwaterowania niewyposażonym w odpowiednią infrastrukturę noclegową i sanitarną regularnego tygodniowego okresu odpoczynku lub dowolnego tygodniowego okresu odpoczynku trwającego ponad 45 godzin wykorzystywanego jako rekompensata za skrócone tygodniowe okresy odpoczynku – kierowca 1000 zł, firma 5000 zł.
  • zmiana wysokości kar dla większości naruszeń, poprzez dostosowanie ich do wagi, np. brak wpisu kraju rozpoczęcia, zakończenia pracy lub przekroczenia granicy  – kierowca 500 zł (za każdy dzień, BPN).

3. Zmiany w dostępie do zawodu przewoźnika drogowego:

  • określenie wymogu dostępu do zawodu przewoźnika drogowego oraz licencji dla przewozu rzeczy dla tzw. busów (od 2,5t do 3,5t). Ważną kwestią będzie wymaganie uzyskania świadectwa kierowcy dla kierowcy busów niebędącego obywatelem UE wykonującego przewóz międzynarodowy rzeczy.
  • zmiana wymagań dotyczących dostępu do zawodu przewoźnika drogowego (m. in. podanie adresu siedziby i lokali z dostępem do oryginałów dokumentów dot. umów przewozowych, dokumentacji pracowniczej, jak i tych zawierających informacje o delegowaniu, kabotażu i czasie prowadzenia i odpoczynku; konieczność składania oświadczenia o liczbie zatrudnionych osób).
  • doprecyzowanie przepisów dotyczących dobrej reputacji oraz zarządzających transportem.

4. Inne zmiany:

  • zmiany przepisów dot. funkcjonariuszy służb kontrolnych (m. in. nowe uprawnienia, zmiana minimalnego wieku funkcjonariuszy ITD z 25 na 21 lat).
  • rozszerzenie katalogu danych gromadzonych w KREPTD m. in. o średnią liczbę kierowców w przedsiębiorstwie oraz ocenę ryzyka.
  • zmiana systemu oceny ryzyka poprzez rozszerzenie go o naruszenia przepisów ustawy o czasie pracy kierowców.
  • doprecyzowanie definicji limitu czasu pracy w nocy (ma być weryfikowany pomiędzy dwoma odpoczynkami).
  • nowy sposób walki z manipulacjami tachografów poprzez utratę prawa jazdy na 3 miesiące przez kierowcę przyłapanego na stosowaniu manipulacji.

Przedstawione zmiany to tylko wstępnie wybrane najważniejsze punkty z projektu, który liczy 33 strony oraz do którego zostało sporządzone 27- stronicowe uzasadnienie.

 

Kiedy zmiany wejdą w życie?

 

Dokładny termin wejścia w życie zmian nie został jeszcze określony, ale można się spodziewać, że większość zmian powinna być wprowadzona już w lutym 2022 roku. To od tej daty zaczną obowiązywać kolejne zapisy Pakietu Mobilności.

Trzy organizacje: Ogólnopolski Związek Pracodawców Transportu Drogowego, Zrzeszenie Międzynarodowych Przewoźników Drogowych i Związek Pracodawców Transportu i Logistyka Polska zapowiedziały, że będą walczyć o dobro polskich firm.

Nie mniej jednak na ten moment, z uwagi na wcześniejsze doświadczenia, nie nastawiają się na pozytywne rozwiązanie tej kwestii.

WAŻNE linki:



 

Zobacz film na YouTube

Kup nagranie z webinaru – Jak przygotować się do kontroli PIP i ITD na przykładzie programu 4Trans

Zawód spedytora lub logistyka to jeden z najbardziej przyszłościowych kierunków. Stale rozwijająca się gospodarka stwarza mnóstwo perspektyw w zakresie rozwoju usług transportowych. Praca w spedycji nie należy do najłatwiejszych. Wiąże się z ogromną odpowiedzialnością, dużą ilością obowiązków i nierzadko działaniem pod presją czasu. Daje jednak duże możliwości i wiele korzyści. Jak wygląda praca spedytora i jakie należy spełnić wymagania? Czy można rozpocząć pracę w spedycji bez doświadczenia i ukończonej szkoły w tym kierunku? Odpowiadamy!

Na czym polega praca w spedycji?


Codzienna praca w spedycji polega na organizacji transportu i koordynowaniu jego przebiegu. Spedytor ma za zadanie znaleźć taki środek transportu, który zapewni jak najszybsze dostarczenie towaru, przy jednoczesnym zachowaniu niskich kosztów przesyłki. Doradza w zakresie przygotowania ładunku do transportu oraz szuka miejsc do rozładunku i przechowywania towaru. Odpowiedzialny jest za dane zlecenie od momentu jego rozpoczęcia, do czasu jego wykonania.

Spedytor utrzymuje stały kontakt ze zleceniodawcami, przewoźnikami oraz kontrahentami. Do zakresu jego obowiązków należy też prowadzenie dokumentacji, podpisywanie stosownych umów oraz rozliczanie wykonanych zleceń. Praca w spedycji wiąże się z ogromną ilością wiedzy, jaką trzeba posiadać. Dotyczy ona przepisów prawnych w zakresie transportu, opłat drogowych, giełd transportowych czy też kwestii związanych z organizacją czasu pracy kierowców.

Jak zostać spedytorem?


Do niedawna wystarczyło ukończone technikum spedycyjne, aby móc podjąć pracę w tym charakterze. Dziś warto mieć wyższe wykształcenie z zakresu transportu i logistyki, które odpowiednio przygotuje Cię do zawodu. Inną możliwością jest ukończenie dwuletniej szkoły policealnej w kierunku technika spedycji. Możesz też skorzystać z oferty certyfikowanych kursów przygotowawczych. Dzięki nim będziesz mógł podjąć pracę w spedycji. Ze względu na współpracę z firmami zagranicznymi, mile widziana jest bardzo dobra znajomość języków obcych.

Dobry spedytor musi mieć pewne cechy i umiejętności, które z pewnością przydadzą się w tej pracy. Powinien być komunikatywny i otwarty na relacje interpersonalne. Praca w spedycji nie należy do najłatwiejszych, dlatego musi wykazywać się dużą odpornością na stres. W tym zawodzie liczy się dobra organizacja, dokładność, samodzielność i umiejętność szybkiego rozwiązywania problemów. Jeżeli wykazujesz się wielozadaniowością, masz analityczny umysł i potrafisz pracować pod presją czasu – praca w spedycji jest dla Ciebie.

Zarobki w spedycji


Wysokość pensji spedytora jest uzależniona od wielkości firmy oraz od wykształcenia pracownika. Bardzo ważne jest też doświadczenie w pracy w spedycji. Im dłuższy staż, tym większa możliwość negocjacji warunków zatrudnienia. Wpływ na wysokość wynagrodzenia ma też obszar działania firmy spedycyjnej oraz zakres obowiązków z tym związany. Spedytorzy międzynarodowi zarabiają z tego tytułu znacznie więcej niż krajowi. Oprócz podstawowej pensji wynagrodzenie jest też uzależnione od prowizji za wykonane zlecenia.

Według raportów z rynku pracy mediana zarobków pracy w spedycji waha się od 3000 złotych brutto na stanowisku Asystenta, do nawet 7000 złotych brutto na stanowisku Kierownika lub Koordynatora ds. Spedycji. Oczywiście w kwestii zarobków duże znaczenie ma również miejsce pracy. W tym przypadku duże miasto lub aglomeracja wcale nie musi wiązać się z wyższymi zarobkami w tym zawodzie.

Przeciwwskazania zdrowotne do pracy w spedycji


Przeciwwskazania uzależnione są od charakteru pracy spedytora. W przypadku wykonywanie obowiązków typowo biurowych są to z pewnością bardzo duże wady wzroku, znaczny stopień niedosłuchu, zaburzenia ośrodkowego układu nerwowego oraz niektóre choroby psychiczne. Jeżeli w zakresie obowiązków jest przewidziany bezpośredni udział spedytora w pakowaniu, załadunku lub rozładunku transportu, jego zdrowie i kondycja fizyczna również będą miały ogromne znaczenie w podjęciu pracy na tym stanowisku.

Zobacz film na YouTube

Kup nagranie z webinaru – Rozliczanie delegacji kierowców na przykładzie programu 4Trans

Umowa przewozu dotyczy usługi transportu, w której przedsiębiorstwo zobowiązuje się do dostarczenia osób lub ładunku do konkretnego miejsca. Tak jak każda inna umowa, ta również nakłada na strony pewne zobowiązania i odpowiedzialność. Wokół umowy przewozu pojawiło się wiele niejasności. Często jest ona mylona z umową spedycji, która zawiera całkiem inne regulacje prawne. Poniżej wyjaśnimy, na czym polega umowa przewozu oraz jak wyglądają kwestie związane z transportem osób i rzeczy.

Umowa przewozu – co to właściwie jest?


Zgodnie z artykułem 774. Kodeksu Cywilnego, przewoźnik zobowiązuje się w zakresie działalności swego przedsiębiorstwa do przewiezienia osób lub rzeczy z punktu A do punktu B, za pobraniem odpowiedniego wynagrodzenia. Charakterystyczną cechą umów przewozowych jest nie tylko to, że świadczone usługi są odpłatne, ale też wzajemne i dwustronnie zobowiązujące. Jej podmiotami są odbiorca, nadawca i przewoźnik. Samo zawarcie umowy nie jest regulowane przepisami Kodeksu Cywilnego. Zgodnie z Prawem Przewozowym, nabiera ona prawnego charakteru z momentem złożenia i przyjęcia oferty na dane zlecenie.

Umowa przewozu w zakresie przewozu osób


W tym przypadku przewoźnik zobowiązuje się do przewozu osób za określone wynagrodzenie. Zawarcie umowy przewozu osób nie jest regulowane w przepisach Kodeksu Cywilnego. Przyjmuje się więc, że tym momentem jest zakup biletu lub zajęcie miejsca w środku transportu. Zgodnie z Art. 776 Kodeksu cywilnego, przewoźnik ma obowiązek do zapewnienia wszystkim podróżnym warunków bezpieczeństwa i higieny odpowiadających rodzajowi transportu, oraz takich wygód, które uważa się za niezbędne.

W Kodeksie Cywilnym zawarte są również przepisy dotyczące ponoszenia odpowiedzialności przez przewoźnika za bagaż podróżnych. Zgodnie z nimi, przedsiębiorca zawierający umowę przewozu osób ponosi pełną odpowiedzialność za uszkodzenie i zniszczenie bagażu, jeżeli szkody te powstały w wyniku jego rażących zaniedbań lub umyślnej winy. Inaczej jest w przypadku przewozu bagażu powierzonego mu bezpośrednio. Odpowiada on za niego według zasad ustalonych dla przewozu rzeczy.

Umowa przewozu w zakresie przewozu towarów


Umowa przewozu rzeczy zawiera zasady, wynikające z transportu przedmiotów bez nadzoru właściciela. Towar ma zostać odebrany od wysyłającego i dostarczony do odbiorcy za pośrednictwem firmy przewozowej. Nadawca, przed przekazaniem przesyłki, ma obowiązek podać przewoźnikowi wszelkie informacje, niezbędne do wykonania usługi. Są to:

– Adres wysyłającego i odbiorcy

– Miejsce dostarczenia przesyłki

– Określenie rodzaju, ilości i sposobu pakowania przesyłki oraz podanie jej wartości, jeżeli zawiera cenne przedmioty

Ponadto nadawca, na żądanie przewoźnika, ma obowiązek wydania listu przewozowego. Musi też przekazać mu niezbędne dokumenty, jeżeli przesyłka podlega przepisom celnym, podatkowym lub administracyjnym.

Do obowiązków przewoźnika w zakresie umowy przewozu rzeczy należy wydanie odpisu listu przewozowego, czy poinformowanie odbiorcy oraz nadawcy o dostarczeniu przesyłki. Jeżeli nie może zostać ona dostarczona pod wskazany adres lub odbiorca odmawia jej przyjęcia, również należy przekazać taką informację. Przewoźnik ma również prawo odmówić przewozu przesyłki, jeżeli jej stan na to nie pozwala.

Odpowiedzialność przewoźnika za przesyłkę


Przewoźnik ponosi odpowiedzialność za towar tylko w określonych okolicznościach. Głównie dotyczy to przesyłek zawierających cenne rzeczy. Jeżeli zostały one uszkodzone lub zniszczone w czasie transportu w wyniku zaniedbań przewoźnika, to on ponosi konsekwencje. Wysokość odszkodowania nie może przekroczyć wartości przesyłki. Przedsiębiorca, który przekazuje paczkę podwykonawcom, również ponosi za nią pełną odpowiedzialność. Jeżeli towar został uszkodzony niezależnie od przewoźnika, nie ponosi on konsekwencji. Wszelkie roszczenia wobec niego, wynikające z zawartej umowy przewozu rzeczy, wygasają w momencie zapłaty za usługę. Przedawniają się z kolei po roku od dnia wydania przesyłki, dostarczenia jej z opóźnieniem lub jej utraty.

Zobacz film na YouTube

Kup nagranie z webinaru – Co zaliczamy do czasu pracy kierowców na przykładzie programu 4Trans

Kontenery służą do wielokrotnego przewożenia towarów, bez konieczności ich przeładowania podczas zmiany środka transportu. Chronią ładunek przed uszkodzeniami i działaniem niekorzystnych warunków atmosferycznych. Obecnie kontenery wykorzystywane są na całym świecie, głównie w przemyśle. Kojarzone są z transportem morskim, ale na lądzie również znajdują swoje zastosowanie w różnych gałęziach gospodarki. Jakie rodzaje kontenerów funkcjonują w transporcie i do czego służą? Koniecznie przeczytaj!

W jaki sposób przewożone są kontenery transportowe?


Kontenery są możliwe do przewiezienia tak naprawdę każdą drogą. Wykorzystywane są w tym celu środki transportu, które dobiera się odpowiednio do rodzaju kontenera. Gwarantują one bezpieczny przewóz towarów oraz szybki załadunek i rozładunek.

– Transport morski – najbardziej dynamicznie rozwijający się rodzaj transportu. Do przewozu wykorzystywane są kontenerowce, semikontenerowce oraz rorowce.

– Transport śródlądowy – w tym przypadku używa się statków o załadunku pionowym.

– Transport kolejowy – do przewożenia ładunku wykorzystuje się specjalne wagony kontenerowe oraz wagony-platformy. Zaletą tego transportu jest odciążenie dróg na rzecz kolei.

– Transport samochodowy – odbywa się za pomocą samochodów ciężarowych, które posiadają specjalne naczepy podkontenerowe lub przyczepy. Ten rodzaj transportu umożliwia dojazd kontenerem niemal w każde miejsce.

– Transport lotniczy – kontenery lotnicze różnią się budową od morskich lub lądowych. Ze względu na ograniczone możliwości przewozu towaru, wynikające z wielkości samolotu, ten rodzaj kontenerów nie jest wykorzystywany do ładunków o bardzo dużej wielkości.

Rodzaje kontenerów według normy ISO


Międzynarodowa Organizacja Normalizacyjna opracowała wiele standardów dla przewozu towarów kontenerami. Mają one na celu ułatwić prowadzenie handlu zagranicznego i międzynarodowej współpracy. Według standardów określono również rodzaje kontenerów transportowych ze względu na rodzaje ładunków, jakie są nimi przewożone.

– Kontenery ogólnego przeznaczenia – najczęściej stosowane w transporcie. Są wyposażone w drzwi rozmieszczone z różnych stron, które ułatwiają załadunek. Posiadają otwory wentylacyjne, dlatego często wykorzystywane są do przewozu ładunków wilgotnych lub higroskopijnych, takich jak kawa lub ziarna.

– Kontenery do masowych ładunków suchych – wyposażone są w dodatkowe elementy, które ułatwiają załadunek i rozładunek sypkiego towaru.

– Kontenery izotermiczne – ten rodzaj kontenerów chłodniczych służy do przewozu towarów, które nie są odporne na nagłe zmiany temperatur. Z tego względu stosowane są do transportu mrożonek, owoców i warzyw, a także leków.

– Kontenery płytowe – pozbawione są dachu i bocznych ścian. Wykorzystywane są do przewozu bardzo ciężkich i wielkogabarytowych ładunków.

– Kontenery zbiornikowe – wyglądem przypominają cysterny. Najczęściej służą do transportu płynów, paliwa oraz gazu. Często też są nimi przewożone substancje niebezpieczne.

– Kontenery lotnicze – różne rodzaje kontenerów lotniczych są lżejsze i mniejsze niż te przeznaczone do transportu lądowego. Stosuje się je do przewozu ładunków drobnicowych.

Kontenery do przewozu i gromadzenia odpadów


Kontenery są obecne również w naszym codziennym życiu. Najczęściej służą do przewozu lub gromadzenia odpadów oraz gruzu z budowy. Przydomowe rodzaje kontenerów na śmieci są zazwyczaj wykonane z metalu lub plastiku. Ze względu na swoje zastosowanie można je podzielić na kontenery na odpady elastyczne i recyklingowe. Te pierwsze służą do składowania np. trawy lub liści. Kontenery recyklingowe z kolei wykorzystywane są do gromadzenia i przewozu surowców wtórnych.

W pracach budowlanych doskonale sprawdzają się metalowe pojemniki na śmieci wielkogabarytowe. Różnego rodzaju kontenery na gruz lub bardzo duże, ciężkie odpady są obsługiwane przez specjalistyczne samochody, odpowiednio przystosowane do ich załadunku i rozładunku. Metalowe pojemniki na śmieci budowlane charakteryzują się trwałością i dużą wytrzymałością.

Zobacz film na YouTube

Kup nagranie z webinaru – Jak przygotować się do kontroli PIP i ITD na przykładzie programu 4Trans